[BB-OS] Wonderful Day on April 26th

posted on 26 Apr 2011 15:14 by artemiz48 in ShortFic


Title : Wonderful Day on April 26th
Fandom : Bigbang
Author : ArtemIz
Rating : PG-13
Genre : Romantic Comady


 
 
 
 
 
 
 
 
ตัวเลขบนปฏิทินถูกวงเป็นรูปหัวใจอย่างปรานีต วันนี้แล้วสินะ ...วนมาบรรจบครบอีกหนึ่งปีแล้ว


อา... วันนี้ช่างเป็นวันที่อากาศสดใสจริงๆ เลยนะ พอเปิดม่านแล้วมองออกไปบริเวณรอบๆ ที่พักแล้วช่างรู้สึกดีอะไรขนาดนี้นะ ฟ้าใสเป็นสีฟ้า มีก้อนเมฆก้อนน้อยๆ ลอยละล่องและเคลื่อนไหวไปตามสายลม เห็นแดดอ่อนๆ นั่นมั้ย น่าออกไปวิ่งริมแม่น้ำฮันเพื่อรับวิตามิน D จังเลยนะ ...


ไหนๆ วันนี้ก็เป็นวันดีของเขา ... คังแดซอง แล้ว


ขอออกไปทำอาหารเช้าต้อนรับเช้าวันใหม่ของพี่ๆ ที่คงหลับกันอยู่ดีกว่านะฮะ ^ ^


คังแดซองจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย แต่พอเปิดประตูเท่านั้นแหละ คังแดซองเจ้าของวันที่แสนดีแบบนี้ก็แทบอยากจะวิ่งกลับเข้าไปในห้องแล้วหยิบนาฦิกาทุกยี่ห้ออกมาดูว่าอันที่จริงแล้วตอนนี้มันเวลาเท่าไหร่กันแน่


7 . 15


นั่นคือตัวเลขในนาฬิกาที่แดซองเห็น และมันก็ตรงกันอย่างนี้ทุกเรือนเสียด้วยสิ


ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ก่อนจะค่อยๆ ย่องออกจากห้องช้าๆ ด้วยความไม่มั่นใจในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน




.
.
.
.



"ตลกล่ะ คนปกติที่ไหนเขาทำแบบพี่กันบ้างวะ!" สาบานได้ว่าเสียงตะโกนแง้วๆ นี่เป็นเสียงที่คุ้นเคยหูของคังแดซองมาหกปีกว่าแล้ว แต่ว่า คังแดซองไม่มั่นใจเอาวะเลย นี่เป็นการเสียงเอาไว้หรือว่าคังแดซองหลอนไปเองกันนะ


"ตลกที่ไหน! นี่มันเป็นศิลปะเลยนะ!" แล้วนี่ก็เป็นอีกเสียงหนึ่งที่คุ้นเคยมาเป็นเวลาเท่าๆ กันกับเสียงแรก


"ศิลปะบ้านพี่น่ะสิ นี่มันทุเรศแล้ว! จะทำทั้งทีก็ขอแบบดีๆ ไม่เลยไม่ได้รึไง พี่นี่บ้าเปล่าวะ แม่งเอ๊ย"


"ทำไมต้องด่ากันด้วยเนี่ย แล้วนี่ช่วยพูดกับพี่ให้มันดีๆ หน่อยเถอะ คนอื่่นเขาได้ยินนายพูดแบบนี้กับพี่เขาจะคิดว่าพี่เป็นยังไงเนี่ย"


"เป็นผู้ชายโง่ๆ คนนึงไง"


"นี่!!!!"




ชัดเลย ..... คังแดซองแอบเกาะอยู่ตรงขอบประตูห้องครัวก็เห็นภาพชัดเลย ...


ตอนนี้คังแดซองเริ่มอยากจะวิ่งออกไปดูอากาศข้างนอกอีกหน ไม่แน่ใจว่าฝนฟ้าจะคะนองวันที่แสนดีแบบนี้หรือเปล่า




......"พี่จียง? .... พี่ท็อป?........"



พี่ตื่นมากันได้ยังไงตั้งแต่เช้าขนาดนี้อ่ะฮะ T__T



แล้วทำไมพอได้ยินเสียงเขาเรียกถึงต้องสะดุ้งกันจนตัวลอยขึ้นมาจากพื้นอย่างนั้นล่ะ ... พี่ๆ ทำอะไรกันอยู่เนี่ย



"เอ่อ ...แดซอง ตื่นแล้วเหรอ" พี่จียง ... นั่นควรจะเป็นคำถามของเขาแทนรึเปล่า


"หวัดดี .. แดซอง" หวัดดีฮะพี่ท็อป เมื่อคืนพี่ท็อปมานอนที่นี่หรอกเหรอ เขานึกว่าพี่ท็อปจะไม่กลับมาจากวิลล่าราคาแพงหูฉี่ที่มีแค่สี่ห้องไม่พอเพียงสำหรับ 5 คนเสียอีก


"อรุณสวัสดิ์ครับ ...แล้วนี่ ...มีเรื่องอะไรกันเหรอฮะ" สิ้นคำถาม พี่ๆ ทั้งสองก็หันขวับมองหน้ากันอย่างดุเดือด ง่ะ .....อย่าทะเลาะกันวันนี้ไม่ได้เหรอ วันนี้เป็น.... วันสำคัญของเขานะ เขาไม่อยากให้วันนี้มีใครต้องทะเลาะกันเลย อยากให้ทุกคนยิ้มมากกว่า T_T


"ก็แค่คนบ้าๆ คนนึงน่ะ ทำของเสีย" พี่จียงแขวะ พี่ท็อปเลยถลึงตาโหดๆ นั่นมองพี่จียงทันที


"จียง! ทำไมชอบพูดกับพี่แบบนี้เนี่ย"


"ก็พี่มันบ้าอ่ะ พี่มันไม่ได้เรื่อง พี่มันแย่!!"


"จียง! พูดแบบนี้มันเกินไปหน่อยมั้ง ถ้าเกิดว่าอยู่กับพี่แล้วมันไม่พอใจขนาดนั้น ทำไมไม่ไปอยู่กับยองเบหรือไม่ก็มักเน่ซะละ"


"นี่พี่กำลังโทษการตัดสินใจของฉันงั้นสิ เออ! ก็ได้ ฉันมันบ้าเองที่ตัดสินใจมายืนอยู่ตรงนี้กับพี่เนี่ย แล้วใครกันวะมาอ้อนฉันวันนั้นอ่ะ ใครวะ! แม่งเอ๊ย ... ไม่สนใจแล้ว ไอ้บ้า!" พูดจบพี่จียงก็เดินกระทืบเท้าปึงปังออกไปจากห้องครัวทันที แดซองยืนอึ้งกับดารทะเลาะของพี่ทั้งสองของวง คือ ก็แบบ ... สองคนนี้เขาทะเาะกันบ่อยก็จริง แต่ส่วนใหญ่ก็ทะเลาะกันแบบงุ้งงิ้งๆ มากกว่าดุเดือดจะฆ่ากันตายแบบนี้นะ T_T เดี๋ยว ... นี่มีคนกำลังไม่มีความสุขในวันอันแสนวิเศษนี้เหรอ ไม่นะ ....


แดซองหันไปมองท็อปที่ยืนกุมขมับระบายความเครียด เขาตัดสินใจค่อยๆ ตะล่อมพูด


"พี่ท็อป ... พี่จียงเขาแค่พูดแรงไปหน่อย แต่เขาไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ หรอกฮะ ... ถ้าลองคุยกันดีๆ พี่เขาก็อาจจะอารมณ์ดีขึ้นมานะ" ท็อปพยักหน้าน้อยๆ


"พี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ ... เมื่อกี้พี่ก็ผิด.........เ.." ท็อปฮยองพูดยังไม่ทันจบ เสียงปิดประตูดังโครมก็ดังขึ้น แดซองสะดุ้งสุดตัวหันไปมองด้านหลังตัวเอง ก็พบภาพลีดเดอร์ของวงกอดคอกึ่งลากมักเน่ที่คิดว่าน่าจะเพิ่งตื่นออกมาจากห้องนอนมักเน่


"ซึงรี! วันนี้เดี๋ยวเราไปเดทกันสองคนนะ! กินข้าวเที่ยงด้วยกันสองคนนะ แล้วเราไปทำงานด้วยกัน โอเคนะ!"


คือแบบ ... ประโยคที่พูดอ่ะ เหมือนพูดกับมักเน่ธรรมดานะ .....แต่ทำไมเวลาพูดพี่จียงถึงต้องมองมาทางนี้ด้วยล่ะฮะ TT_TT นี่ถ้าเกิดว่าไม่กลัวจะถูกพี่ถีบเอานะ คังแดซองอยากจะถามว่า นี่พี่กำลังประชดพี่ท็อปอยู่รึเปล่า?


"แดซอง!"


"ค...ครับ!!" ถูกเรียกชื่อแบบไม่ทันตั้งตัวเลยอดสะดุ้งไม่ได้ นี่นึกว่ากำลังซ้อมเต้นอยู่เลยนะเนี่ย


"พี่ จะ ออก ไป ข้าง นอก กับ มักเน่ สอง ต่อ สอง ไป ทำ งาน ก่อน ได้ เลย ไม่ ต้อง รอ" ชัดเจนทุกคำที่พี่ย้ำเลยจริงๆ


พอจียงหันมา 'ย้ำ' ได้แดซองได้ยินจบแล้วก็ลาก เอ๊ย กอดคอมักเน่ที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันปิดประตู พี่ท็อปที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ตะโกนสวนกลับไป



"เออ!! จะไปไหนก็ไปเถอะ พี่ ก็ จะ ไป กับ แดซอง สอง ต่อ สอง เหมือน กัน !!!!!"




ปังงง!!!!!!!



...... อย่าเอาโผมไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ม๊ายยยยยยยยยยยยยย TT______TT..........








วันสำคัญของคังแดซองวันนี้มีพายุเข้า .....


ไม่ใช่เกิดจากฝนฟ้าคะนองหรอกนะ .... แต่เกิดจากพี่ใหญ่กับลีดเดอร์ที่ทำสงครามประสาทกันอยู่ข้างๆ นี่ต่างหาก .....


หลังจากที่พี่ท็อปกับพี่จียงทะเลาะกันจบแล้วพี่ท็อปก็ลากเขาออกมาหาอะไรกินข้างนอกพร้อมกับพี่ผู้จัดการ แล้วเลี้ยวเข้าไปทำงานตามตารางงาน ซึ่งพอมาถึงก็ต้องเจอกับบรรยากาศน่าอึดอัดแบบนี้นี่แหละ


พี่ยองเบที่ตอนเช้าหายไปไหนมาไม่รู้ (คาดว่าไปฟิตเนส) ยิ้มให้กำลังใจเขาเงียบๆ ใจของแดซองอยากจะถลาไปนั่งกับพี่ชายที่แสนดีคนนี้มากที่สุด ติดอยู่ตรงที่ว่าพี่ท็อปไม่ยอมปล่อยเขาให้ออกห่างจากตัวเกินหนึ่งศอกเลย


แล้วมักเน่ก็รีบชิ่งหนีตายไปนั่งแต่งหน้าข้างๆ พี่ยองเบไง ... ก็เลยเหลือเขานั่งคั่นกลางระหว่างคนที่กำลังทำสงครามประสาทอยู่คนเดียว ฮึ่ม มักเน่! กลับไปถึงที่ห้องเมื่อไหร่แกตายแน่ๆ


เสร็จแล้วพอมักเน่กับพี่ยองเบแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อย คนสองคนที่นั่งขนาบข้างเขาเมื่อกี้ก็ลุกพรวดพร้อมกัน จนแอบคิดว่าแอบเตี๊ยมกันมาก่อนรึเปล่า


"นี่พี่ยืนตามฉันทำไมเนี่ย" พี่จียงเปิดศึก


"ใครยืนตามนาย นายนั่นแหละ ยืนตามฉัน" พี่ท็อปสานต่อศึก


"โหวว ใครจะสมองกลับไปทำตามพี่ไม่ทราบ"


"แล้วจะมีใครบ้าทำแบบนายสักกี่คนละ"


"อย่างน้อยเขาก็ชมกันเรื่องแฟชั่นล่ะวะ!"


"แล้วมีใครด่าฉันตอนไหนรึไง!"


"พี่มันไอ้อ้วน!"


"นายมันเตี้ย!"


ด่ากันไป แข่งกันเดินไปที่เก้าอี้แต่งหน้า เสร็จแล้วคนทั้งสองก็นั่งลงบนเก้าอี้อย่างพร้อมเพรียงกัน ท่ามกลางเสียงทะเลาะกันด้วยเรื่องอะไรก็ไม่รู้ที่สรรหามาว่ากันได้ คังแดซองกุมขมับ บีบนวดเพื่อคลายเส้นที่ตึงเมื่อสักครู่นี้ แดซองไม่เคยเข้าใจจริงๆ ทั้งๆ ที่ทำอะไรก็ใจตรงกันไปเสียเกือบทุกอย่างแบบนี้ ทำไมถึงยังทะเลาะกันไม่เว้นแต่ละวัน ที่สำคัญคือมาทะเลาะกันแบบเต็มแม็กซ์กันวันนี้เนี่ยนะ TT^TT


"สวัสดี!" จู่ๆ ประตูห้องแต่งตัวก็ถูกเปิดออก คนกลุ่มหนึ่งกำลังบุกห้องแต่งตัวของบิ๊กแบง!!!


คนกลุ่มนั้นนำขบวนด้วย ท่านประธาน พี่เท็ดดี้ พี่คุช พี่ดองอุค สาวๆ ทูเอนี่วัน .... และ ... เฮ้ยยย นี่วายจีขนกันมาทั้งค่ายเลยเหรอเนี่ย!!!


แดซองและคนอื่นๆ ทักทายผู้ที่เข้ามาทักทาย จะมีก็แต่เสียงของพี่จียงนั่นแหละ ที่ดังขึ้นมา


"ฮยองงง!!! ดูไอ้อ้วนนี่เส่ะ มันว่าผมว่าแต่งเพลงไม่มีรสนิยมอ่ะ แล้วมันก็ยังว่าว่าผมเนี่ยแต่งตัวแบบคนบ้านี่อีกด้วยอ่ะ แถมหาว่าผมนี่เป็นคนที่ใช้เงินค่ายเปลืองที่สุดด้วย มันไม่จริงใช่มั้ยฮยอง ไม่จริงใช่มั้ย!!!" ประธานยางหันมามองแดซองเพื่อต้องการคำตอบที่จู่ๆ ดาวแม่ก็สิงร่างควอนจียงในวันนี้ แล้วจะให้เขาทำอะไรได้เหรอ เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าด้วยความจนใจบวกกับอยากจะร้องไห้ตะหงิดๆ นั่นแหละ


"นี่ว่าใครอ้วนน่ะห่ะจียง! แล้วที่พี่พูดไปมันก็เรื่องจริงทั้งนั้นแหละ ที่นายว่าฉันอ้วนสมองลิง ไขมันแผละ ชอบแอบออกไปก๊งเหล้าฉันยังไม่ฟ้องเลยนะเฟ้ย!"


"แกไม่กล้ามากกว่าล่ะ ไอ้ป๊อด!!"


"ไอ้เถิก จมูกบาน ไอ้แห้ง!!"


"ฮึ๊ยยยย ... ออกไปเจอกันข้างเลยป่ะ!"


"ไม่เคยขัดอยู่แล้ว อยากลองสักตั้งเหมือนกันละ"


และแล้วพี่ใหญ่กับลีดเดอร์ก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้พร้อมๆ กัน วิ่งชนมักเน่พร้อมๆ กัน และวิ่งหายออกไปจากห้องแต่งตัวพร้อมๆ กัน ....


เฮ้ยยยยย!!! จะบ้าเหรอออออออออออ จะไปทะเลาะกันเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยน๊าาาาาาาา แล้ววายจีนี่ไม่มีใครจะออกไปห้ามสองคนนั้นเลยเหรอคร๊าบบบบบบบบบบบบบ



ทันทีที่คังแดซองจะวิ่งตามพี่ทั้งสองออกไปห้ามสงคราม


ไฟในห้องแต่งตัวก็ถูกปิดลง จนเขาอดร้อง "เฮ้ยย!" ออกมาไม่ได้ ...ง่ะ ก็มันตกใจนี่หน่า


เกิดอะไรขึ้นน่ะ?


ทำไมทุกคนเดินมาล้อมเขากันแบบนี้ล่ะ?


แล้ว ... แล้ว .... แสงสีส้มที่สว่างขึ้นมาท่ามกลางความมืดนี่มันคือ .....





เซงิล ชุคาฮัมนีดา

เซงิล ชุคาฮัมนีดา


ซารางานึน ....คังแดซอง


เซงิล ชุคาฮัมนีดา





แสงไฟสีส้มดวงเล็กๆ ที่กำลังเปล่งประกายอยู่บนเทียน เปลวเทียนน้อยๆ ไหวระริกตามจังหวะการก้าวเดินของพี่จียง ที่มีพี่ท็อปเดินขนาบข้างมาเงียบๆ ใบหน้าของทั้งคู่กำลังยิ้มกว้างคนละอารมณ์กับก่อนหน้าที่จะวิ่งออกไปนอกห้องอย่างเห็นได้ชัด ....


ชัดมาก .... จนคังแดซองรู้ตัวว่าโดนอำเข้าเสียแล้ว


"สุขสันต์วันเกิดนะแดซอง~" พี่จียงเอ่ยขึ้น


"ขอให้มีความสุขมากๆ" พีท็อปพูดต่อ


"ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่นายมีให้เรามาเสมอ" พี่ยองเบตบบ่าเขาเบาๆ


"และพวกเรารักพี่แดซองนะฮะ" มักเน่ซึงรีถือกล่องของขวัญกล่องโตข้างกายเขา


"เป่าเทียนเลยแดซอง" สิ้นเสียงท่านประธานของบริษัทแสงเทียนก็ดับลงพร้อมกับเสียงโห่ร้องของครอบครัว


ทันที่ที่แสงไฟสว่างขึ้น ใบหน้าของพี่ๆ และน้องๆ ของเขาก็ปรากฏ คังแดซองยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่เคยยิ้มได้ เวลาแบบนี้เขามีความสุขที่สุดจริงๆ ไม่ว่าผ่านไปกี่ปีๆ เขาก็สุขใจทุกครั้งที่ได้เห็นทุกคนยิ้มอยู่ตรงหน้าเขาแบบนี้


"ขอโทษนะ นายคงตกใจที่พวกเราทะเลาะกันแบบนั้น" พี่ท็อปพูดขึ้น ก่อนจะหันไปยิ้มกับพี่จียง


"ตอนแรกแค่เถียงอะไรกันนิดหน่อย แต่พอนายออกมาเลยต้องกลบเกลื่อน ฉันคิดว่านายจะตื่นสายกว่านี้อีกหน่อยเสียอีก" พี่จียงเฉลย


แดซองมองไปที่เค้กที่พี่จียงถืออยู่ ...เอิ่ม .... เห็นแล้วแต่ไม่กล้าบอกว่ารูปร่างหน้าตามันออกไปจะแปลกๆ ไปเสียหน่อย มันเป็นเค้กข้าวที่ตรงหน้าทำเป็นรูปโดเรม่อนสีฟ้าน่ารัก ....ที่กำลังถือกล้วย!


"นั่นมันความคิดบ๊องๆ ของพี่ท็อปน่ะ ตอนแรกพี่อุตส่าห์วาดโดเรม่อนตั้งนาน ไอ้นี่มาเติมกล้วยทีเดียวประหลาดเลย ชิ"


"เฮ้! พี่ก็บอกแล้วำงว่ามันเป็นงานศิลปะ!"


"ศิลปะบ้าอะไร! ดีนะที่ยองเบมาคว้ามันไปใส่ตู้เย็นก่อน ไม่งั้นพี่ต้องเติมตุ๊กตาหมีบ๊องๆ ของพี่อีกแน่ๆ"


"เฮ้! แบร์บริคพี่ไม่บ๊องนะเฟ้ย!"


"บ๊องชัดๆ !!"


"จียง!!!"




อา ...... เป็นวันเกิดที่สนุกสนานจริงๆ นะ ปีนี้ ......










FIN !
 
 
 
 

Happy Birthday SMILE ANGEL
 
 
LOVING YOU TOO MUCH.
 
EVERYDAY EVERYTIME.
 
 
 
 
대성 사랑 해요.
 
 
 
 
 
 


Comment

Comment:

Tweet

"ไอ้เถิก จมูกบาน ไอ้แห้ง!!"

โอ๊ย ....ประโยคนี้มันเจ็บจี๊ดดดดดด ถึงมันจะจริงก็เถอะ 555555555

HBD น้องแดย้อนหลังนะค้า

#5 By Live and Let Live on 2011-05-10 21:35

น่ารักมากกกกกกก
อ่านไปยิ้มไป ด่ากันๆด้ดุเดือดมาก

เอาเรื่องจริงมาพูดทั่งนั่น 555

แดซองน่าซีดเลยเนี่ย -*-
โอ๋ๆ ปลอบบบ*

สนุกมากค่ะๆ

#4 By secret on 2011-05-10 13:15

อา...ก็ว่าแล้วว่ามันเถียงกันกลบเกลื่อน
แต่คิดไปคิดมามันก็เถียงกันไร้สาระค่อดๆ ฮาๆ
แดแด้ เลยงงงวยกันไปเลย หึหึ เนี่ยละน้า
มีแต่พี่เพี้ยนอะ ก็ต้องทำใจนะแด้ ฮาๆ

#3 By katsuki_pri on 2011-04-28 13:10

[erta]
โฮกกกกกก อะไรกันค่า (ไอ้)แรพเปอร์ทั้งสองคนนั่น
ที่บอกว่ากลบเกลื่อนนี่แค่ตอนแรกๆใช่ม้ายยย
ตอนหลังทะเลาะกันจริงๆใช่มั้ยเนี่ย ถึงจะบอกว่ากลบเลกื่อน แต่ด่ากันขนาดนี้มันต้องมีความในใจบ้างแหละ (ฮา...)

ขำมากเลยค่ะ ทั้งที่อุตส่าห์เป็นวันดีแท้ๆเลยเนอะแดซองเนอะ
มีพี่เพี้ยนๆ(?)ก็ทำใจหน่อยน้า (โดนจีกับโป้ถีบ)

ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นฟิคที่น่ารักมากกกกกกกกกก
แดซองน่ารักสุดๆไปเลย *กอด*

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะแดซอง ขอให้มีความสุขมากๆ มีรอยยิ้มที่สุดใสแบบนี้ตลอดไปเลยน้า
HAPPY BIRTHDAY OUR SMILE ANGEL~

ขอบคุณสำหรับฟิคค่า

#2 By erta ale on 2011-04-26 18:50

(คนแรกป่าววว ถ้าช้าคงม่ายยย)
อาาาาา
คุณคังแดซองคะ ถ้าดิชั้นเป็นคุณดิชั้นจะร้องไห้
ไอ้บร้าาาาา พวกคนบ้าาา
ทำอะไรกันเนี่ย ไม่สงสารแดซองรึไงวะ (แอบสะใจด้วยคน (อ้าวอินี่!))
ช๊อบชอบบบบ

อย่าทะเลาะกันอีกน๊าาา
เพราะว่าชั้นใจไม่ดีเล้ยยยย
แบบรักกันนานๆยิ่งดี

อิชั้นชอบบบบบ
กิ๊ฟทำเราตกอกตกใจหมดเลยนะ
ถ้ามันแผลงๆแบบนี้อีกจะโกรธ (มีสิทธิ์?sad smile )

ชอบบบบธีมของกิ๊ฟมากกกให้อารมณ์(ไหน)มากกกกก
อิอิ

ปล.สุขสันต์วันเกิด คังแดซองด้วยคนนนนน ซารางเฮฮฮฮ

#1 By โอไอ on 2011-04-26 16:02


ShoutMix chat widget