[FIC-BB] Childhood ~lunch box~ : TOPGD

posted on 11 May 2011 16:39 by artemiz48 in ShortFic



Title : Childhood : lunch box
Pairing : Choi Seunghyun x Kwon Jiyong
Author : ArtemIz
Rating : G
Genre : AU
Warning : YAOI [ BOYxBOY ]

Note : ฟิคใสๆ คราวนี้มายาวกว่าคราวที่แล้ว ฮะๆ











วันนี้จียงมาโรงเรียนกับซึงฮยอน ^__^


แหะๆ อันที่จริงจียงก็มาโรงเรียนพร้อมกับซึงฮยอนแบบนี้ทุกวันล่ะแหละฮะ คือตอนเช้าซึงฮยอนชอบมานั่งเล่นอยู่ตรงริมแม่น้ำที่เดิม จียงก็กลัวว่าถ้าเกิดไม่พาซึงฮยอนมาเรียนด้วย แล้วซึงฮยอนจะไม่ยอมเข้าเรียนแบบอาทิตย์ก่อน ซึ่งถ้าเกิดว่าซึงฮยอนไม่มาเรียน ซึงฮยอนก็จะสอบไม่ได้ แล้วถ้าเกิดซึงฮยอนสอบไม่ได้ ก็จะไม่ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปพร้อมๆ กับจียง ...ซึ่งจียงไม่ชอบเลยจริงๆ นะ T^T เพราะอย่างนี้ถึงได้ชวนซึงฮยอนมาเรียนด้วยกันทุกวันแบบนี้ไง


ว่าแต่ว่า .. ทำไมเวลาจียงเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับซึงฮยอนเพื่อนคนอื่นๆ ถึงหันมามองเขาเป็นตาเดียวแบบนั้นล่ะ


"อรุณสวัสดิ์ยองเบ~" จียงเดินเข้าไปทักเพื่อนคนสนิท เนี่ย คนนี้ชื่อ ทงยองเบ เป็นเพื่อนคนแรกมาชวนจียงคุยเลยนะ เพราะจียงกับยองเบนั่งข้างกัน แถมเวลาที่จียงไม่เข้าใจวิชาอะไรยองเบก็จะคอยสอนจียงตลอดเลย เพราะอย่างนั้นจียงเลยสนิทกับยองเบม๊ากมาก


"อรุณสวัสดิ์จียง ... อรุณสวัสดิ์ ซึงฮยอน" เพื่อนที่ยิ้มแล้วตาเป็นสระอิหันไปทักทายคนตัวโตข้างๆ จียง


ยองเบเป็นเพื่อนคนเดียวในห้องตอนนี้ที่ทักซึงฮยอน และคุยกับซึฮยอนแบบที่จียงคุย จียงไม่เคยเข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมถึงไม่มีใครคยกับซึงฮยอน ทั้งทีจริงๆ ซึงฮยองเป็นคนดีออก ...ชิ


คนตัวโตที่ถูกทักหันมาพยักหน้าแทนคำทักทายก่อนจะเดินไปนั่งประจำที่ตัวเองตรงริมหน้าต่างด้านหลังสุดของห้อง พอก้นสัมผัสกับเก้าอี้ปุ๊บ เครื่องเล่น mp3 ก็ถูกยกขึ้นมาปั๊บ ..เป็นอีกเรื่องที่จียงสงสัยว่า ...ฟังบ่อยๆ แบบนี้มันจะไม่แย่เอาเหรอ ก็..คุณพ่อเคยบอกว่าถ้าใส่หูฟังนานๆ แล้วจะไม่ดีนะ จียงก็เคยบอกซึงฮยอนเหมือนกันนะว่าอย่าใส่ไว้ตลอดเวลา .....แต่ ...เอ่อ .... ดูเหมือนเพื่อนจะไม่ฟังจียงอ่ะฮะ TWT


จียงนั่งคุยกับยองเบเรื่องการ์ตูนที่เพิ่งดูไปเมื่อเย็นวาน ก่อนที่คุณครูจะเดินเข้ามาในห้องและเริ่มการเรียนคาบแรก ......






วันนี้ห้องของจียงมีวิชาพละ...


วิชาพละก่อนพักเที่ยงเป็นอะไรที่จียงไม่ชอบเอาซะเลย เหตุผลคือแดดมันแรงมาก คุณพระอาทิตย์นี่อยู่ตรงกลางหัวของจียงเลยนะ ! นอกจากจะร้อนมากแล้ว จียงยังหิวอีกด้วย ฮืออออ เปลี่ยนชุดเป็นชุดพละเรียบร้อยจียงกับยองเบ อ๊ะ แน่นอน จียงลากซึงฮยอนมาด้วย ยิ่งวิชานี้จียงยิ่งไม่ปล่อยให้ซึงฮยอนคลาดสายตาเป็นอันขาด เพราะในบรรดาวิชาเรียนทั้งหมด ก็มีวิชาภาษาอังกฤษกับวิชาพลศึกษาเนี่ยแหละที่ซึงฮยอนจ้องจะโดดเป็นประจำ ถึงจียงจะไม่ชอบออกแดดแรงๆ แบบนี้ แต่ว่าไม่เล่นกีฬาเลยก็อดสนุกน่ะสิ จริงมั้ยยย


พละเทอมนี้ของห้องจียงเป็นกีฬาดอดจ์บอล เมื่ออาทิตย์ที่แล้วคุณครูเพิ่งสอนวิธีการเล่นที่ถูกต้องไป และวันนี้เป็นการปฏิบัติ


นักเรียนในห้องจะถูกแบ่งออกเป็นสองทีม จียงรีบลากยองเบกับซึงฮยอนมาอยู่ด้วยกันอย่างรวดเร็ว


ภาพตอนนี้ในสายตาอาจารย์ก็คงจะเห็นว่าเด็กน้อยตัวเล็กๆ อย่างควอนจียงกับทงยองเบผู้รักการเล่นกีฬากำลังดูตื่นเต้นที่จะได้ลองเล่นกีฬาใหม่ๆ ...ส่วนอีกคนที่เข้ามาอยู้กับสองคนก่อนหน้าได้อย่างไรไม่ทราบนั้นกำลังยืนปิดปากหาวหวอดๆ ไม่สนใจใครทั้งสิ้น ดูยังไงๆ สามคนนี้ก็ไม่น่าคบกันได้เลยจริงๆ คนนึงใสกิ๊งมองโลกในแง่ดี อีกคนจริงจังรักสนุก ส่วนอีกคนเฉยเมยแถมขี้เกียจ ...... มาลงล็อคกันได้อย่างไร.....


หลังจากที่เด็กๆ แบ่งทีมกันเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ไม่ลืมที่จะย้ำกติกาการเล่นให้นักเรียนได้ทราบเป็นครั้งสุดท้าย และย้ำว่าให้เล่นกันอย่างระมัดระวัง ก่อนที่เขาจะเป่านกหวีดเริ่มการเล่นเกม




จียงกำลังวิ่งหลบลูกบอลอย่างสนุกสนาน จียงชอบจริงๆ นะอะไรที่มันเกี่ยวกับเจ้าลูกกลมๆ นี้ ไม่ว่าจะเอามาเตะหรือจะเอามาปาใส่กันแบบนี้ ก็สนุกทั้งนั้นเลย >< อ้อ ...เมื่อกี้จียงแอบจงใจปาแรงๆ ให้ซองมินด้วย ...ไม่ได้โกรธอะไรซองมินนะ จริงๆ ^__^v


เอ๊ะ หรือว่าจียงจะเอาดอดจ์บอลไปเล่นกับซึงฮยอนตอนเย็นๆ บ้างดีนะ เอ๊ะ จะดีมั้ยนะ


จียงหันขวับกลับไปมองซึงฮยอนที่ยืนอยู่ด้านหลังตัวเอง ใจอยากจะถามความเห็นว่าเย็นนี้เปลี่ยนจากเล่นฟุตบอลเป็นเล่นดอดจ์บอลดีมั้ย


แต่ภาพของซึงฮยอนที่ยืนก้มหน้านิ่งๆ เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นตามหน้าผาก สังเกตจากการหายใจแล้วดูก็รู้ว่าตอนนี้ซึงฮยอนเหนื่อยมาก!


"ซึงฮยอน! เป็นอะไรรึเปล่า" จียงรีบวิ่งเข้าไปดูอาการเพื่อนตัวโต ย๊า.... ตอนนี้ซึงฮยอนหน้าซีดจังเลย ทำไมละ นี่ซึงฮยอนเป็นอะไรอย่างนั้นเหรอ T_T


ดวงตาคมตวัดขึ้นมามองจียงที่พยายามก้มเพื่อดูอาการบนใบหน้า คนตัวโตกว่ายืนหอบหายใจแรงๆ แล้วเบี่ยงหน้าตัวเองออกห่างจากใบหน้าแป้นๆ ของจียง


"เปล่า"


"เปล่าได้ไง ซึงฮยอนหน้าซีดมากเลยนะ นี่ ..หันมาหาจียงก่อนสิ" จียงพยายามดึงซึงฮยอนให้หันมามองเขาตรงๆ ไม่ได้การแล้ว! ซึงฮยอนดูเหมือนจะเป็นลมเลยล่ะฮะ T_T ค..คุณครู.......





"เฮ้ยย! จียงง!!! ระวังงงง" จู่ๆ เสียงตะโกนของเพื่อนที่ชื่อซึงโฮก็ดังขึ้น จียงสะดุ้งสุดตัวก่อนจะหันไปมองตามเสียง .....


....แล้วเห็นลูกบอลลอยตรงดิ่งมาด้วยความเร็ว.....



เด็กชายหลับตาแน่น ยกแขนขึ้นมาเพื่อกั้นไม่ให้บอลเข้ามาโดนใบหน้า นับถอยหลังสาม สอง หนึ่ง ในใจ ภาวนาให้ลูกบอลกระแทกเขาไม่แรงมากก็แล้วกัน


แต่ว่านับไม่ทันพ้นสาม ร่างเล็กๆ ของจียงก็ถูกรวบเข้าไปกอดพร้อมกับแรงเหวี่ยงให้จียงหลบจากรัศมีของลูกบอล ........จากนั้นอีกสองวินาทีถึงได้ยินเสียงดัง พลั่ก!!!



และร่างของซึงฮยอนก็ทรุดลงกับพื้น.......








.
.
.
.
.



จียงดีใจจนแทบกระโดด ทันทีที่เห็นดวงตาคู่สวยของซึงฮยอนเริ่มขยับ ก่อนจะกะพริบตาช้าๆ เพื่อปรับแสง



"ยองเบบบบบบ๊!!!!! ซึงฮยอนตื่นแล้ววววว!!~~" พอเห็นเพื่อนตัวโตที่นอนอยู่บนเตียงสีฟ้าอ่อนของห้องพยาบาลก็อดกระโดดเข้ากอดยองเบที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้


ก็เมื่อกี้ ... ตอนที่จียงจะโดดลูกบอลกระแทกใส่ ซึงฮยอนอ่ะบังลูกบอลไว้ให้จียงไง ... ลูกบอลมันเลยไม่ได้กระแทกใส่จียง ... แต่ว่า เห็นยองเบที่ยนเยื้องไปข้างหน้าอีกหน่อยเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปถึงสามสิบวินาทีว่า ซึงโฮที่เป็นนักกีฬาอะไรสักอย่างนี่แหละ ขว้างลูกบอลมาแรงมาก พอซึงฮยอนมาขวางเอาไว้มันก็เลยกระแทกเข้าท้ายทอย (ตรงไหนอ่ะฮะ?) ของซึงฮยอนเข้าเต็มๆ สุดท้ายเพื่อนตัวโตเลยถูกอุ้มมาส่งที่ห้องพยาบาลนี่ไง


"หนวกหู"



ง่ะ T___T ฮืออ จียงขอโทษ จียงแค่ดีใจแค่นั้นเอง ฮือออ


"ข..ขอโทษ ... เอ่อ ... ยังเจ็บอยู่รึเปล่า" ซึงฮยอนส่ายหน้าแต่ไม่ยอมพูด จียงทำอะไรไม่ถูกเลยหันไปขอความช่วยเหลือจากยองเบ ซึ่งเพื่อนสนิทก็ยืนยิ้มแหยๆ ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน


"อ.. เอ่อ ตอนนี้มันก็พักกลางวันแล้ว ... งั้นเดี๋ยวเราไปซื้อข้าวกลางวันมาให้ดีนะ" พอเห็นสายตาออดอ้อนเพื่อขอความช่วยเหลือจากควอนจียงแล้ว จะให้ใจไม้ไส้ระกำยืนยิ้มแหยๆ ต่อไปอย่างเดียวก็ไม่ได้ สุดท้ายก็เอาเรื่องของกินมาเป็นข้ออ้างเสียเลย และนั่นสามารถทำให้จียงที่เมื่อกี้ทำหน้าเศร้าหงอยอมยิ้มขึ้นมาได้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว


แต่ว่ายองเบผู้แสนดียังไม่ทันได้เดินออกจากห้อง เสียงของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ร้องห้าม


"ไม่ต้อง ... เดี๋ยวฉันไปหากินเอง" จียงอ้าปากค้าง ส่วนยองเบหักลับมามองแล้วยิ้มแหยอีกครั้ง


"เอ่อ ... หายเจ็บแล้วเหรอ ไม่นอนพักต่อเหรอ ... หรือว่าจะไปกินข้าวด้วยกันดีล่ะซึงฮยอน" จียงลองเสนอ แต่อีกฝ่ายก็ยังปฎิเสธ



".....พวกนายไปกันเถอะ ...ฉันไม่ชินที่ต้องกินข้าวกับคนอื่น ....."


ทำไมล๊าาาา T___T กินข้าวกันหลายๆ คนสนุกจะตายยยยย




จียงหันไปมองกระเป๋านักเรียนใบโตของตัวเอง ก่อนจะหันไปหายองเบ


"ยองเบ ไปกินข้าวเลยก็ได้นะ วันนี้คุณแม่ของจียงทำข้าวกล่องมาให้ เดี๋ยวจียงจะกินอยู่ที่นี่แหละ ^^" ใช่! เพราะว่าอยากกินข้าวฝีมือคุณแม่ ก็เลยไปอ้อนขอข้าวกล่องมาทานที่โรงเรียน คุณแม่ที่แสนใจดีก็ทำมาให้นี่ไง อร่อยมากๆ เลยนะ ><


"เอางั้นเหรอ ... แล้วซึงฮยอน....


"ไม่ต้องห่วงยองเบ คุณแม่ทำมาเยอะมากๆ เลย จียงทานคนเดียวไม่หมดหรอก" ว่าแล้วก็หยิบข้าวกล่องที่คุณแม่เตรียมเอาไว้ให้ มันใหญ่กว่าปริมาณข้าวที่เด็กอายุเท่าจียง(แล้วตัวเล็กแบบนี้)กินเกือบสองเท่าได้


"....โอเค งั้นเจอกันในห้องนะจียง"



ยองเบเดินออกไปแล้ว แล้วพอจียงหันมามองซึงฮยอนก็อดสะดุ้งไม่ได้ ....ก็สายตาคมๆ คู่นั่นจ้องมาทางเขานิ่งๆ แต่ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร


"เอ่อ ... กินข้าวด้วยกันนะซึงฮยอน~" จียงเอ่ยชวน เปิดกล่องข้าวขึ้นและกลิ่นอาหารหอมๆ ก็ลอยปะทะเข้ากับจมูก


"ข้าวนาย ...กินไป"


"จียงทานไม่หมดหรอกกก เยอะออกเห็นมั้ย ถ้าแบ่งกันกินต้องพอดีแน่ๆ เลย ...อ่ะ อ้ามมมมมมม" คีบไข่เจียวม้วนที่คุณแม่บรรจงม้วนขึ้นมา แล้วยื่นไปตรงหน้าซึงฮยอนที่ยังนั่งจ้องมองเขา แต่คราวนี้ขมวดคิ้้วด้วยความสงสัยด้วยแล้ว


"บอกว่าให้กินไป ..."


"จียงให้ซึงฮยอนนี่ เร็วๆ อ้ามมมมมม"


"ไม่ต้อง ....." หน้าคมเบี่ยงหลบไข่ม้วนตรงหน้า แต่ว่าไข่ม้วนกลับตามมาหลอกหลอนเขาไม่ห่างไปจากใบหน้า ไม่ว่าจะหลบไปทางไหนจียงก็ยื่นมาดักเสียทุกทาง จนในที่สุดคน(เกือบ)ป่วยบนเตียงจึงจำยอม คว้าตะเกียบมาจากมือเล็กๆ ของจียงแล้วยัดไข่เจียวม้วนหอมๆเข้าปาก


จียงตาวาวเป็นประกาย นั่งจ้องซึงฮยอนด้วยแววตาใคร่รู้คำตอบของรสชาติ


ซึงฮยอนทนไม่ไหวที่จะต้องเห็นแววตาใสๆ นั่นนั่งจ้องเขาขนาดนั้น พอกลืนไข่เจียวลงหอ เขาก็พยักหน้าช้าๆ


"เย้! จียงบอกแล้วว่าคุณแม่ของจียงทำอาหารอร่อย ดีใจจังที่ซึงฮยอนชอบ ....อ่ะ ลองกินอันนี้บ้างนะ!" ว่าแล้วก็หันไปคีบเนื้อหมูหมักซอสสูตรลับบ้านควอน


"นายกินก่อน" ซึงฮยอนว่า "ถ้านายขืนนั่งป้อนฉันอย่างเดียว ฉันจะไม่กิน"


สิ้นคำขู่จียงรีบงับหมูเอาไว้อย่างรวดเร็ว ....






เวลาพักกลางวันผ่านไปอยางรวดเร็วสำหรับจียง วันนี้เป็นวันที่จียงทานข้าวกลางวันสนุกที่สุด อาจจะเป็นเพราะตื่นเต้นกับการนั่งลุ้นว่าซึงฮยอนจะเลือกกินอะไรด้วยล่ะมั้ง ....และแน่นอน ข้าวกล่องกล่องนี้ก็หมดลง สะอาดชนิดที่คุณแม่ไม่ต้องทิ้งเศษอาหาร


"แล้วปกติซึงฮยอนไปทานข้าวที่ไหนเหรอ" เด็กชายตัวเล็กถามขึ้นระหว่างเดินกลับห้องเรียนกับซึงฮยอน


"หลังตึกสาม" หลังตึกสาม!? ที่นั่นเงียบแล้วก็วังเวงมากเลยนะ!


"เหรอ แล้วมันไม่ลำบากเหรอที่จะต้องเดินเอาจานมาเก็บที่โรงอาหารทุกวันน่ะ"


"ฉันกินขนมปัง"



ห๊ะ!!!!!


ขนมปัง!!!!!


นี่เพื่อนตัวโตทานขนมปังเป็นาหารกลางวันทุกวันเลยเหรอ!!! ไม่จริงงงง คุณแม่บอกว่า เด็กควรจะได้รับสารอาหารครบทั้งห้าหมู่ทุกมื้อจะได้เจริญเติบโตได้ดี ....


แล้วกินขนมปังอย่างเดียวมันครบห้าหมู่ยังไงอ่ะฮะ T_T



"ซึงฮยอน!"



จียงตัดสินใจแล้ว !



"ต่อไปห้ามกินขนมปังคนเดียวหลังตึกสามแล้วนะ!"


"......."




"จียงจะช่วยคุณแม่ทำข้าวกล่อง!"



"....."



"จะทำข้าวกล่องกล่องใหญ่ๆ อร่อยๆ"



"........"





"แล้วเรากินข้าวกลางวันด้วยกันทุกวันเลยนะ ^__^"








FIN !





นี่ตั้งใจจะจบแบบนี้ตลอดเลยใช่มั้ย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ...........
น่ารักดี ไม่รู้ทำไม ฮึ๊ยยย เด็กบ้า 55555
คือจริงๆ แล้วตอนนี้กับตอนที่แล้วมันคือตอนเดียวกัน แต่ว่าแต่งไปแต่งมาดันแยกออกไปสองช่วง ก็เลยตัดเอาตอนที่แล้วแยกออกมา ทั้งๆ ที่มันสั้นมากเลยอ่ะ T_T
ครือแบบ .... ไม่ได้ตั้งใจให้สั้นขนาดนั้นนะคะ 55 แต่ว่าพิมพ์ในโน๊ตบุ๊คแล้วมันไม่เคย ไม่มีอะไรเปรียบเทียบความสั้นยาว พอลงแล้วเลยรู้ว่า สั้น มากกกกก ขอโทษค่าาา
ตอนนี้ยาวกว่ามากมั้ยไม่รู้ 55 แต่ก็ยาวกว่านะ กร๊ากๆๆๆ


ตอนนี้มาเร้วไม่ได้หมายความว่าเรื่องนี้จะอัพถี่ะจ๊ะ กร๊ากกกกกกกก
แค่เมื่อวานกิ๊ฟมีเรื่องที่ดีใจมากๆ เรื่องนึง
คือ สอบผ่านข้อเขียน ทันตแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
แอร๊ววววววว ดีใจน้ำตาร่วงเผาะๆ ตอนนี้กิ๊ฟรอไปสัมภาษณ์ ช่วยอวยพรให้กิ๊ฟติดด้วยนะคะ TwT


แล้วก็ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นตอนที่แล้วมาก นะคะ ตอนแรกคิดว่ามันสั้นมากอาจจะไม่มีใครคอมเม้น แต่ว่ามาคอมเม้นกันตั้งเยอะ ดีใจมากๆ ><
ขอบคุณที่ชอบอิสองเด็กนะค๊าาา พล็อตวิ่งเมื่อไหร่มันคงมาอีกอ่ะค่าาาา 5555







Epilogue



"กลับมาแล้วฮะะะ!" ร่างเล็กของจียงวิ่งเข้ามาในบ้าน ทั้งๆ ที่เมื่อสักครู่เพิ่งแยกย้ายจากการเล่นฟุตบอลกับซึงฮยอนไปเอง แต่ท่าทางเด็กชายไม่เหนื่อยเอาเลย วิ่งถลาเข้าไปกอดคุณแม่ของตนที่ยืนอยู่ในครัวอีกด้วย


"กลับมาแล้วเหรอคะ วันนี้สนุกมั้ยเอ่ย" คนเป็นแม่ถาม จียงพยักหน้ารัวๆ เป็นคำตอบ ...เพราะนอกจากจะสนุกแล้วยังมีความสุขมากๆ ด้วย จียงรู้สึกว่าซึงฮยอนเริ่มอยากเป็นเพื่อนกับเขาขึ้นมานิดๆ แล้วแหละ ดีใจ ><


"แม่ฮะ พรุ่งนี้จียงอยากได้ข้าวกล่องอีกฮะ ขอกล่องใหญ่ๆ ใหญ่มากๆ เลยนะฮะ"


"คะ?"




"หลังจากนี้ไป จียงจะเข้ามาช่วยคุณแม่ทำข้าวกล่องทุกวันเลย แต่คุณแม่ต้องทำกล่องใหญ่ๆ ให้จียงนะฮะ!!"




....เพราะถ้าเล็กไปซึงฮยอนจะไม่อิ่มเอานะ ><









Fin for real






อิเด็กนี่ ......






เพิ่ม*
อันนี้นี่ไม่ได้ลงกดดันใครนะคะ กร๊ากกกกก
ว่าแต่ พี่กระรอกคะ .. เรื่องข้อตกลงเรื่องนั้น ... จริงๆ แค่ บล็อคตะเองมีนิยายมาอัพก็พออ่ะค่ะ (กร๊ากกก) คือแอบอยากอ่านดาวแม่ด้วยอ่ะค่ะ
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้ก็น่ารักอีกแล้วแฮะ
น้องจีมีการเข้าครัวจะทำข้าวกล่องมาให้เพื่อนทานด้วย
มันจะเหมือนภรรยาส่งส่วยเข้าไปทุกวันแล้วนะลูก ฮาๆ
ว่าแต่ว่าปริศนาเรื่องเทมไม่มีใครคบยังไม่เฉลยเลย
ตามไปอ่านตอนต่อดีกว่า กำลังน่ารักได้ที่ อิอิ

#11 By katsuki_pri on 2011-08-06 02:09

มันมาแล้วววว!!
อร๊ายยยย เด็กจริงเหรอ? บอกทีสิว่าอิพวกนี้เป็นเด็ก
แหม่ะ...
เด็กอาร๊ายย น่ารักน่าชังดีแท้

ถ้าใครไม่คบมาซบอก(แบนๆ)ของพี่มั้ยจ๊ะ โป้ววว
โอยย ชอบเด็กซึน
โตแล้วไม่ยกให้จียงได้แล้วป่ะล่ะ
จะเก็บไว้เองได้รึเปล่าล่ะ (แล้วเธอจะเอาชั้นมั้ยยะ...//โดนตบ*)
สุภาพบุรุษสุดซึน โอ๊ยยยชอบไม่ไหว ปากไม่ตรงกับใจเลยนะคนเราเนี่ย สุดท้ายโตมาแกก็ต้องกลับไปซบอก (แบนกว่า)ของจียงชิมิยะ (นอกเรื่องไปไกลลล sad smile sad smile )

แบบว่าชอบสามทหารเสือมาก เหมือนมีจียงเป็นเจ้าหญิงเลยแฮะ
ชอบพี่เบ้ กร๊ากกกก (พี่เค้าไม่เห็นได้ทำอะไรมากมายนอกจากโปรยยิ้ม //ช๊อบบบบ)
แต่แบบ เด็กประถมเนี่ยมนมีความคิดริอ่านแบบเอาตัวบังด้วยเรอะ
ก็นั่นแหล่ะนะ โป้มันพระเอก จียงมันนางเอก
โตมาก็แต่งงานกัน (เพ้อไปไกลล)

ข้าวกล่องเนี่ย ทำมาแบ่งกันมั่งดิ ไม่แบ่งจะปล้นเอานะยะ
ช่วงนี้ยิ่งอยากเป็นแกงค์ลักเด็กอยู่ อย่ามากระตุ้นต่อมด้วยความน่ารัดได้มั้ย

..เพราะถ้าเล็กไปซึงฮยอนจะไม่อิ่มเอานะ >< <<< ตายเลยมั้ย เอาปืนมายิงเลยมาาา
แก่แดดดดดด (แต่น่าร๊ากกกโคตรรรร)

หลับตาพริ้ม*

open-mounthed smile
ปล. สอบสัมภาษณ์ผ่านฉลุยเพี๊ยงงงงง!!!

ปลล. เข้ามาอ่านช้า=เม้นช้าไปหน่อยนะจ๊ะ ขออภัยยยยยยopen-mounthed smile open-mounthed smile

#10 By โอไอ on 2011-05-12 19:31

น่ารักมากค่ะ
ชอบฟิคเด็กๆ
อ่านแล้วเขิลดี


สุดท้าย ขอให้สอบผ่านนะคะ :))

#9 By bbgt (161.200.206.162) on 2011-05-12 18:27

อดเอ็นดูอิเด็กสองสามคนนี้ไม่ได้เล๊ยยยยยย

โดยเฉพาะจียง น่าจับมาฟัด!!! ถ้าโป้มันยังซึนอยู่ละก็

จะแย่งไปแล้วน้า

#8 By มอเตอร์ on 2011-05-12 12:49

นะ สามตอน ประโยคเดิม
งั้นขอมั่ง....


แล้วมาอัพฟิคให้อ่านแบบนี้ทุกวันเลยนะ!


วะฮะฮ่า!

#7 By Xtravaganzy(horrorpig) on 2011-05-12 08:52

ยินดีด้วยนะ .. สมความปรารถนาค่า

...
ฟิคน่ารักมากกก
อัพไวๆนะ

#6 By H E R M I I N E on 2011-05-12 00:33

จียงน่ารักมากกกกกกกกก
ชอบบบบบ

เด็กไรน่าหยิก *ฟัด*
โป้ ก็ยิ้มหน่อยลูก จียงตีซี้ขนาดนี้
555555

น่ารักมากเลยอ่ะ ชอบจียง รักเลยยยย
ติดตามค่ะ

#5 By secret on 2011-05-11 22:53

[กร.]

กรี๊ดดดดด! ดาวแม่อะไร? ใครเขียนกันเรื่องนั้น?
(พล็อตไม่มาเลยเริ่มความจำเสื่อม 555+)

เอาผีโป้ไปแทนได้มะคุณน้อง?


ปล. อิเด็กสองคนนี้นี่มัน.... น่าร๊ากกกกกก
ปลล. ดีใจด้วยนะจ๊ะ สัมภาษณ์ก็พยายามเข้าน๊า~

#4 By erta ale on 2011-05-11 22:40

ฟิคสนุกมากค่ะ และแบบใสแบบน่ารัก ฮ่าๆๆ

น่ารักมากค่ะ

และสู้ๆค่ะ ขอให้ได้เป็นหมอฟันะค่ะ สาธุ ฮ่าๆๆๆ

#3 By flylifeg on 2011-05-11 21:40

เชียร์~~~ ผ่านแน่ๆ ผ่านชัวร์ๆ ขอให้ได้เป็นคุณหมอฟันสมใจนะคะ

ตอนนี้ยังน่ารักเหมือนเคย อ่า...เทม ไม่ค่อยออกกำลังหรือป่วยอาลูก สงสาร ให้จีน้อยดูแลหน่อยซิลูก อย่าซึน อิอิ
[erta]
เปิดเข้าexteen มากรี๊ดเลยจ้ะ
ได้อ่านฟิคเด็กอีกแล้ว ชอบจังเลยยย

ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าชเวซึงฮยอนคะ เข้าใจยากเกินไปนะคะ
เด็กบร้าาาาาา นี่จริงๆแล้วคิดอะไรอยู่กันแน่
มีปัญหาอย่างอื่นนอกจากเข้ากับคนอื่นไม่ได้รึเปล่า?
รู้สึกเหมือนเด็กอ้วนจะมีปัญหากับที่้านด้วยเลยอะจ้ะ (คิดไปเองป่ะเนี่ยยย)
อารมณ์ก็ช่างซับซ้อน เข้าใจยาก แถมไม่ค่อยแสดงออก
ต้องบอกว่าโชคดีนะที่จียงเป็นคนแสดงออกทุกอย่าง
แถมยังคิดเผื่อไปด้วย
ไม่งั้นระหว่างสองคนนี้จะเป็นยังไงยังนึกภาพไม่ออก

พูดถึงจียงแล้ว โฮ้ยยยยยยยย
อยากจะฟัดเด็กคนนี้แรงๆ
เด็กบ้าอะไร(วะ)คะ น่ารักเกินไปแย้ววววววว
ท่าทางอิอ๊ะตอนป้อนข้าวนั่นมันอะไรกัน
แล้วไหนจะไปช่วยแม่ทำข้าวกล่องอีก
โฮกกกกกกกกกก
ให้อารมณ์แฟนสาวทำข้าวกล่องให้แฟนหนุ่มเลย
น่ารักมว๊ากกกกกกกกกกกก

ขอบคุณมากๆเลยค่า สำหรับฟิคน่ารักๆ
ยังไงก็จะรออ่านฟิคเด็กต่อไปเรื่อยๆนะจ๊ะ
ชอบมากๆเลย>_______<


ปล.ยินดีด้วยนะจ๊ะที่สอบผ่านข้อเขียน เอาใจช่วยเรื่องสัมภาษณ์น้าาาา

#1 By erta ale on 2011-05-11 18:06


ShoutMix chat widget