[BB-OS] Marry You : TOPGD

posted on 11 Dec 2011 19:29 by artemiz48 in ShortFic
 
 
 
Title : Marry You
Fandom : Bigbang [TOPGD]
Author : ArtemIz
Rating : PG-13
Genre : Romantic Comady
Warning : YAOI [ BOYxBOY ] 

Image songMarry You - Bruno Mars
Note : ไม่ได้เขียนฟิคมาสักพัก สำนวนเปลี่ยนไปอีกแล้วจ้า มันจะแย่ลงอีกม้าย 5555








It's a beautiful night, 

We're looking for something dumb to do. 

Hey baby, 

I think I wanna marry you. 





มือหนาจัดหูกระต่ายสีดำให้กระชับเข้าที่ จ้องมองตัวเองให้กระจกแล้วก็อดยิ้มในความหล่อเหลาเอาการของตัวเองไม่ได้


อ้อ แล้วนอกจากจะยิ้มเพราะว่าตัวเขาเองหล่อมากแล้ว เขายิ้มเพราะว่าวันนี้เป็นวันที่แสนวิเศษมากสำหรับเขาเลยล่ะ 


ดวงตาคมหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาก่อนจะเปิดดูรูปคู่ที่ใส่เอาไว้ในนั้น มองภาพคนที่ยืนยิ้มกว้างข้างๆ เขาในภาพ


....แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วล่ะ ...








มองนาฬิกามาสามรอบแล้วก็ยังไม่ถึงเวลาที่นัดเอาไว้เสียที ชเวซึงฮยอนผู้ชายที่กำลังจะมีความสุขที่สุดในโลกก็ตัดสินใจทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาในห้องแต่งตัว


เรื่องที่เขาจะทำกันในวันนี้คงเป็นเรื่องที่บ้ามากที่สุดในชีวิตเขา หรืออาจจะบ้ามากที่สุดในประเทศเลยก็ว่าได้ ....แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีความสุขที่จะทำมันนะ


แล้วเขาจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอคืนนี้ 


ฮะๆ... เขินจัง ....


ทุกคนครับ ... ชเวซึงฮยอน หรือ ท็อป บิ๊กแบง คนนี้ ... กำลังจะแต่งงานครับ (ยิ้ม)


แล้วใครเป็นเจ้าสาวของเขานะเหรอ? ... ยังจะต้องให้บอกอีกเหรอครับ อ้ะๆ บอกให้ก็ได้ ก็คนที่อยู่ในรูปนี้ยังไงล่ะครับ (โชว์รูป) ว่าที่เจ้าสาว(มั้ง)ของเขาสวยล่ะสินะ ถึงได้ถลึงตามองเขาแบบนั้น ฮ่าๆ


เรื่องมันเป็นยังไงมายังไง ถึงได้มาแต่งงานกันน่ะเหรอ ... เรื่องมันยาวมากน่ะ มีเวลาสักเดือนนึงมั้ยละ เขาจะเล่าให้ฟัง (ยิ้มกว้าง) ...อ่า ล้อเล่นน่า


อืม ... จริงๆ ก็ผ่านมาสิบกว่าปีแล้วนะที่เขากับว่าที่เจ้าสาว(มั้ง)ของเขารู้จักกันมา ได้มาทำงานด้วยกันเป็นวงเดียวกัน อยู่ด้วยกันที่หอในช่วงแรกๆ ถึงหลังๆ บางครั้งเขาจะแอบหนีออกมานอนกอดหมีแบร์บริกที่รักที่วิลล่าของเขาเองคนเดียวก็เถอะ แต่ช่วงเวลาที่ทำงานร่วมกันมา หัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน เวลาที่เห็นอีกฝ่ายมีความทุกข์ก็มักจะเป็นเขาที่เจ็บปวดมากกว่าใคร บอกไม่ได้หรอกว่าหลงรักเจ้าเด็กคนนี้มานานขนาดไหน เพราะกว่าจะรู้หัวใจตัวเองก็ถอนตัวออกมาไม่ทันแล้ว


สักสองปีที่แล้วได้ล่ะมั้งที่เขาสารภาพรักกับเจ้าตัวเล็กของเขาออกไป จำได้ว่าอีกฝ่ายหน้าแดงเถือกไปทั้งหน้าก่อนจะชกเข้าที่เบ้าตาเขาจนเขียวไปอีกสามวัน และหลังจากวันที่สี่เจ้าตัวดีก็เดินมานั่งตรงขอบเตียง แล้วก็ตอบตกลงเบาๆ ....หลังจากนั้นพอเขาจะกระโจนตะครุบอีกฝ่ายก็ชกเข้าที่เบ้าตาอีกข้างจนเขียวต่อเนื่องไปจนหมดอาทิตย์ แต่ก็ไม่เสียหายอะไรเพราะตอนนั้นมีคนช่วยดูแล ฮิฮิ


ถามว่าเขากับว่าที่เจ้าสาว(มั้ง)ในค่ำคืนนี้ของเขาเข้ากันได้ดีมั้ย ...


ชเวซึงฮยอนของฟันธงว่า .... ไม่!


มันก็เป็นเรื่องปกติที่คนรักกันจะต้องมีอะไรมาขัดแย้งกัน เหมือนลิ้นกับฟันนั่นแหละ มันก็ต้องกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่แค่คู่ของเขามันกระทบแล้วก็กระทั่งกันบ่อยมากไปหน่อย แค่นั้นเอง


แต่สำหรับชเวซึงฮยอนคนนี้ การทะเลาะกันแล้วคืนดีกันมันก็เหมือนกับเป็นการประสานความสัมพันธ์ให้ยิ่งเข้มแข็งมากขึ้นนั่นแหละ


เขารักเจ้าตัวแสบของเขามากนะ เรื่องนี้เรื่องที่ภูมิใจมากที่สุดเลยล่ะ แล้วเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายก็รักเขามากเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นไม่มีทางเดินเข้ามาห่มผ้าให้เขาก่อนนอนเกือบทุกคืนหรอก 


ตอนที่ความแตกเรื่องที่เขาสองคนคบกันไปเกือบครบปี ตอนนั้นจำได้ว่าที่หอเขาสองคนถูกล้อมด้วยเมมเบอร์บิ๊กแบงและมีสายตาพิฆาตจากท่านชเวดองวุคจ้องจนทำอะไรเกือบไม่ถูก แต่เขาก็มีกำลังใจจากคนข้างๆ นั่งจับมือเป็นกำลังให้จนเขาอธิบายเรื่องราวทั้งหมดจนได้รับการยอมรับการทุกคน แถมพี่ดองวุคที่แสนดีของเขาก็บอกว่าจะช่วยปิดท่านประธานเอาไว้ให้ ตอนที่ได้ยินชื่อท่านประธานจากปากของพี่ดองวุคเขาถึงกับกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ พวกเขาตกลงคบกันแต่แทบไม่ได้คิดอะไรถึงอนาคตเลย ลืมไปด้วยซ้ำว่ายังมีสังคมรอบข้างอีกมากมายที่จะต้องเผชิญ


ไม่เป็นไร ... เราจะผ่านมันไปด้วยกัน 


นั่นเป็นคำพูดให้กำลังใจจากคนข้างๆ ตอนที่นั่งกันอยู่สองคนตรงระเบียงหอ แล้วเขาก็เชื่อว่ามันจะไม่เป็นอะไรจริงๆ อย่างที่อีกฝ่ายว่า 


...แค่คำว่า เรา เราก็สามารถผ่านอะไรไปได้เสมอ ....


คู่ของเขาไม่ได้มีความรักที่หวือหวาอะไรมากนัก พวกเขาแค่ดูแลกันแต่ละวัน ทะเลาะกัน ง้อกัน ก็แค่นั้น 





แล้วเรื่องราวมันทำให้เขามานั่งรำลึกความหลังอยู่ตรงนี้ได้ยังไงน่ะเหรอ....


เอ่อ จริงๆ จะบอกความจริงไปมันก็น่าอายอยู่...


แต่คือเขาเล่ามาขนาดนี้แล้ว เขาคงไม่ต้องอายอะไรแล้วใชมั้ย (ฮา)


สักครึ่งปีก่อนได้ล่ะมั้งนะ ....เขาถูกลากไปซ้อมเต้นสำหรับโชว์ใหม่ ก็อย่างที่พอจะทราบกันนั่นแหละว่าเขาค่อนข้างช้ากับเรื่องเคลื่อนไหวแบบนี้ ใกล้จะขึ้นเวทีอยู่แล้วแต่ว่าเขายังทำได้ไม่ดีอย่างที่ควรจะเป็น เลยถูกลากมาติวพิเศษที่ห้องซ้อม แล้วแบบว่าท่าเต้นคราวนี้มันยากไง คือเขาเต้นผิดตลอดจนอีกคนทนไม่ไหวต้องมาคอยจัดท่าเต้นให้ทีละ step 


ใช้เวลาในการซ้อมไม่ต่ำว่าหกโมงชั่วโมงต่อวัน พอถึงขีดสุดของร่างกายเขาแล้ว รอบสุดท้ายที่เต้นนี่แหละ ทำให้เกิดเรื่อง


ไม่รู้ว่าควรจะโทษอะไร พวกเข้าท่าที่จะต้องหมุนขาเขาก็พันกันยุ่งจนสะดุด เซไปทับเจ้าตัวเล็กที่เต้นอยู่ข้างๆ จนลงนอนแอ้งแม้งกันอยู่บนพื้น ตอนแรกก็โดนด่าอยู่หรอกนะ แต่ว่าสักพักอีกฝ่ายก็เริ่มหัวเราะแล้วบอกว่าผมเหมือนหุ่นยนต์แบตหมด จริงๆ ไม่ใช่ก็คงใกล้เคียงล่ะนะ ...


แล้วแบบ ...เป็นคุณ คุณจะทนไหวเหรอ เด็กหน้าใสๆ ปากแดงๆ แถมหัวเราะตาเยิ้มอยู่ตรงหน้าอ่ะ นั่นแฟนน่ะครับทุกท่าน ถ้าชเวซึงฮยอนพลาดที่จะจูบปากแดงๆ นั่นก็อย่ามาเรียกเขาว่าชเวซึงฮยอนเลย! 


แล้วถ้าทุกคนจะบอกว่าจริงๆ ชเวซึงฮยอนคนนี้ตั้งใจก็ได้ ก็ไม่เถียงหรอก หึหึ


แล้วมันก็บรรลัย .... เพราะตอนที่กำลังเคลิ้มๆ กันทั้งคู่ประตูห้องซ้อมเต้นก็ถูกกระชากออก เราสองคนกระเด้งออกจากกันแทบไม่ทัน มองไปที่ประตูแล้วรู้สึกเหมือนโดนน้ำแข็งสาดใส่หน้าตอนช่วงคริสต์มาส


ท่านประธาน ยางฮยอนซอก ยืนจ้องพวกเราอยู่ตรงประตู !!


ไม่ต้องบอกนะ ว่าหลังจากวันนั้นพวกเขาถูกกันไม่ให้มาเจอหน้ากันเป็นเดือนๆ นั่นนับว่าแย่มากแล้วกับการที่เขาอดเจอกับคนรัก แต่ขอโทษ นั่นไม่ใช่นรกขุมสุดท้ายที่พวกเขาต้องเจอ สองเดือนหลังจากที่ได้เจอกันแค่เพียงช่วงทำงานพร้อมกับมีคนคอยคุม ในเช้าวันที่ผมนอนก่ายหน้าผากจ้องเพดานห้องเหมือนคนใกล้จะตาย ก็มีโทรศัพท์จากที่บ้านโทรเข้ามา แล้วบอกว่ารู้เรื่องทุกอย่างจากท่านประธานแล้ว! 


ท่านประธานโทรบอกเรื่องของพวกเขากับที่บ้านเราทั้งคู่ คำสั่งของแม่ที่บอกให้เขาเข้าไปหาไม่ได้ทำให้เขากังวลน้อยไปกว่าเรื่องของคนรักของเขา เจ้าตัวเล็กของเขาจะเป็นอะไรมั้ย จะโดนดุด่า จะโดนตีหรือเปล่า แค่คิดว่าอีกฝ่ายจะเจ็บขนาดไหนหัวใจเขาก็เหมือนร้าวไปทั้งดวง 


..เรื่องทั้งหมดมันผิดที่เขาทั้งนั้น 


เรื่องของพวกเรามันไม่ได้ยอมรับกันได้ง่ายๆ เขาไม่ได้หวังว่าจะเดินก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมกับได้ยินพ่อกับแม่บอกว่าพวกท่านยอมรับเรื่องนี้ได้ แน่นอนว่ามันไม่ได้ออกจากปากของครอบครัวเขาในเวลานั้น มีแต่คำพูดคำเดียวที่ทำให้เขาตัดสินใจที่จะสู้ต่อไป ...แสดงให้เห็นสิ


หลังจากนั้นไม่กี่วันด้วยกำลังใจจากเมมเบอร์ทุกคนและเสียงของเจ้าตัวเล็กของเขาที่พูดขอโทษผ่านโทรศัพท์ ...เขาเดินเข้าไปหาครอบครัวของเจ้าตัวเล็ก...







ผ่านไปสี่เดือน ในที่สุดเขาก็ทำให้ทั้งสองครอบครัวยอมรับความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ เขาบรรยายไม่ถูกถึงตอนที่เขายืนมองเจ้าตัวเล็กที่น้ำตาไหลอาบแก้มตรงหน้า ครึ่งปี รู้สึกว่านานมากเหลือเกินที่เขาไม่ได้กอดคนๆ นี้โดยไม่ต้องระแวงใคร


และเรื่องงานวันนี้ก็มาจากความคิดของทางผู้ใหญ่นั่นแหละ ตัวตั้งตัวตีคงไม่ต้องบอกว่าเป็นท่านประธานยางฮยอนซอกนั่นเอง


ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้พวกเขาตกลง มารู้สึกตัวอีกทีก็ส่องกระจกจัดหูกระต่ายสีดำเข้ากับเสื้อสีขาวสะอาดอยู่อย่างตอนนี้ 


พอมามองย้อนกลับไป มันก็มีเรื่องราวมากมาย ทั้งสุข ทั้งทุกข์ ร่างสูงใหญ่ยกมือขึ้นจัดทรงผมด้วยความเคยชิน ก่อนที่จะได้ยินเสียงประตูเปิด ชเวดองวุคยืนพิงประตูแล้วมองเขายิ้มๆ 


"พร้อมหรือยังครับคุณเจ้าบ่าว เอ๊ะ หรือเจ้าสาว" 


ขอเป็นเจ้าบ่าวได้มะ .....


"พร้อมตั้งแต่เมื่อวานแล้วพี่" เขาตอบ


"ไอ้เวอร์ ... เออ ป๋าให้มาตามแล้ว ไปเถอะ" ป๋าที่ว่าก็ท่านประธานล่ะ 


ชเวซึงฮยอนตื่นเต้นจนเหงื่อก็ซึมตามไรผม อีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้เขาจะเดินเข้าประตูวิวาห์ ...กับคนที่เขารัก


โอ๊ย ให้ตายเถอะ ตอนนี้ชเวซึงฮยอน หรือ ท๊อป วงบิ๊กแบงกำลังจะคลั่ง เขาพยายามสูดหายใจเข้าออกลึกๆ เผื่อว่าอาการใจเต้นจนเหมือนกับมันจะกระโดดออกมาเต้น I Am The Best จะดีขึ้นบ้าง 


"เฮ้ย ซึงฮยอน อย่าตื่นเต้นออกนอกหน้ามากสิวะ ยืนนิ่งๆ!" ชเวดองวุคที่รับบทเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว(แน่นอน)กระซิบดุให้หูเขา โอ๊ยยย พี่ดองวุค นี่จะไม่ให้เขาตื่นเต้นได้ยังไง แค่ลุ้นว่าเมื่อไหร่ประตูของโบสถ์จะเปิดออกก็แย่แล้ว แล้วนี่ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ตรงแท่นพิธี ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องมายังเขา ถึงแม้ว่างานนี้จะเชิญแค่เฉพาะคนสนิท แต่มันก็ดูเยอะนะสำหรับเขาเนี่ย 


ประตูเปิดออก หัวใจของซึงฮยอนแทบจะกระโดดออกไปรับคนที่กำลังเดินเข้ามาให้รู้แล้วรู้รอด อีกฝ่ายใส่ชุดสีขาวเหมือนกับเขาต่างกันแค่ของเขาเป็นหูกระต่ายอีกฝ่ายเป็นเนคไทด์สีขาวก็เท่านั้น ผ้าคลุมหน้าสีขาว เร่งให้ซึงฮยอนหัวใจเต้นรัวมากขึ้นกว่าเดิม ไม่นานนักเจ้าสาว(มั้ง)ของเขาก็เดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เขา


บอกไว้เลยว่าตอนนี้เขาตื้นตันจนพูดอะไรไม่ออก อยากจะกระชากผ้าคลุมหน้านั่นออกเสียเดี๋ยวนั้น แต่ถ้าทำอย่างนั้นเขาต้องถูกถีบออกจากที่นี่แน่ๆ 


ดูเหมือนคนตัวเล็กข้างๆ จะรู้ว่าเขากำลังตื่นเต้นมาก เพราะอีกฝ่ายยกมือขึ้นมากุมมือของเขาเอาไว้แน่น


"พี่ซึงฮยอน..."


"หือ หืม" ตกใจนิดๆ ที่จู่ๆ ก็ถูกเรียก


"ถ้าเกิดแต่งงานไปแล้วนามสกุลผลก็จะเปลี่ยนสินะ" คำถามที่กระซิบถามกันเบาๆ แต่ว่าได้ยินไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ


"อื้ม แต่ถ้านายไม่อยากเปลี่ยน ...." เขายังพูดไม่ทันจบ อีกฝ่ายก็แทรกขึ้นมาว่า




"งั้นถ้าเป็นเป็น ชเว แล้ว ชื่อผมก็กลายเป็น ชเวซึงฮยอน เหมือนพี่สิฮะ"


"อื้.....อ........"



.
.
.
.
.
.



"ห๊ะ!!!!!!" 


ชเวซึงฮยอนสะบัดหน้าไปมองคนข้างๆ คอแทบเคล็ด ก่อนจะกระชากผ้าคลุมหน้านั่นออก พอเห็นว่าใครยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างๆ เท่านั้นแหละ ลมแทบจับ


"(ไอ้)มักเน่!!!" เออ! ก็ว่าสิ ว่าทำไมเสียงมันแปลกๆ 


"ครับพี่ซึงฮยอน" ยังจะมายืนยิ้มอวดเขี้ยวอีก อีซึงฮยอน! 


"นี่มันเรื่องบ้าอะไรทำไมนายมาอยู่ตรงนี้แล้วทำไมแต่งตัวแบบนี้ ห๊า!" ตาคล้ำๆ ของมักเน่กะพริบปริบๆ ก่อนจะอวดเขี้ยวยิ้มกว้างอีกรอบ


"แต่งงานไงฮะฮยอง!"


ใครจะแต่งกับแกไม่ทราบ!!!


นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย! เจ้าสาว(มั้ง)ตัวจริงเสียงจริงของเขาอยู่ที่ไหน!! ชเวซึงฮยอนวิ่งลงจากแท่น ไม่ฟังเสียงเรียกจากใครทั้งนั้นแหละ เจ้าสาว(มั้ง)เขาหาย เขาต้องออกไปตามหา!


พอกระชากประตูออกเท่านั้นแหละ ร่างในเสื้อสีขาวกับผ้าคลุมหน้าก็ปรากฏให้เห็น หัวใจของซึงฮยอนค่อยสงบลงมาหน่อย เมื่อกี้คงเป็นการแกล้งบ้าๆ ของท่านประธานแน่ๆ ....


"นี่ ทำไมเล่นอะไรแบบนี้ พี่ตกอกตกใจหมดนะ" เขาหอบน้อบๆ แต่มองคว้ามือของคนตรงหน้ามาเท่านั้นแหละ มันรู้สึกตะหงิดๆ ยังไงพิกล ...


"รับครับ ...." คนตรงหน้าคว้ามือเขาเข้าไปกุมแน่นทั้งสองข้าง ก่อนจะพูดเสียงดังฟังชัด แต่ว่าฟังแล้วชวนฉงน


...หา?....


คนตรงหน้าปล่อยมืออกข้างนึงก่อนจะสะบัดผ้าคลุมหน้าออก เล่นเอาชเวซึงฮยอนลมจะจับรอบที่สอง


"คังแดซอง!!" คนที่อยู่ตรงหน้ายิ้มกว้างกว่าเด็กคนเมื่อสักครู่ ตาปิดทั้งสองข้าง ปกติแล้วเวลาเห็นน้องชายคนนี้ยิ้ม แล้วเขาจะมีความสุขมาก แต่ว่ามันไม่ใช่ตอนนี้! ชเวซึงฮยอนสะบัดมือออกจากการกอบกุมของคังแดซองแล้วตั้งหน้าตั้งตาวิ่งไปที่ห้องแต่งตัวของเจ้าตัวเล็กของเขา 


พอเลี้ยวเข้ามาถึงตึกสำหรับแต่งตัว เขาก็เจอเข้ากับร่างสันทัดที่ใส่หมวกสีขาวคุ้นตานั่งอยู่ตรงระเบียง ชเวซึงฮยอนขมวดคิ้ว ค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง ...


ยังไม่ทันได้ทำอะไร คนที่หันหลังให้เมื่อกี้ก็หันขวับกลับมาแล้วคล้องคอเขาเอาไว้แน่น 


"จูบสาบานสิฮยอง"


ทงยองเบพูดอย่างจริงจัง แต่ว่าชเวซึงฮยอนทำหน้าปั้นไม่ถูก เอ่อ ... เรื่องที่อยากจะจูบนายมันเป็นเรื่องเหมือนหลายปีก่อนนะยองเบ แต่ว่าตอนนี้มัน ...เอ่อ ตอนนี้มัน 


"พี่ซึงฮยอน!"


"ฮยองง!"


เสียงของอีซึงฮยอนกับคังแดซองดังไล่หลังมา อีกสองชีวิตกำลังวิ่งมาถึงตัวเขา พี่ใหญ่วงบิ๊กแบงที่ตอนนี้สติหลุดไปแล้วสะบัดตัวออกจากทงยองเบ ก่อนจะตัดสินใจวิ่งหนีไม่คิดชีวิต


"อย่าตามมานะ! อย่าตามมา!!"


"ฮยองงงงงงง"


"ไม่! อย่าตามฉันมาไง!"


"ซึงฮยอนฮยองงงงงง"




"ม่ายยยยยยยยยยยยย"




"ชเว ซึงฮยอน! ตื่น!!!!"



เสียงทุบโต๊ะดังสลั่นไปทั่วห้องนั่งเล่น ชเวซึงฮยอนตกใจตื่นจนเกือบทำไวน์ที่ดื่มค้างไว้หกใส่ตัวเอง เขามองไปรอบๆ ตัวพบว่าตัวเองนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นพร้อมกับขวดไวน์ พอหันไปก็เจอเข้ากับคนที่มาปลุกเขาให้ตื่นจากความฝัน และในหูได้ยินเสียงทำนองเพลงดังแผ่วๆ ออกมา



Is it the look in your eyes, 

Or is it this dancing juice? 

Who cares baby, 

I think I wanna marry you. 




"บ้าเหรอพี่ มานอนอะไรตรงนี้ ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้องดีๆ แล้วนี่อะไร นั่งหลับคาแก้วไวน์ พี่เอาไวน์เข้าไปฝันด้วยรึเปล่าน่ะ" เอ่อ จริงๆ ก็ไม่เชิง....


ชเวซึงฮยอนถอนหายใจเฮือกที่เมื่อกี้เป็นแค่ความฝัน เป็นความฝันที่เหมือนจริงชะมัด ...ว่าแต่ว่า ... เมื่อกี้เขาฝันอะไรไปบ้างนะ จำได้แค่เหมือนวิ่งหนีอะไรสักอย่าง จียงที่เห็นว่าเขาไม่ได้ตอบอะไรเลยทรุดตัวนั่งลงข้างๆ เอาหลังมือมาอังที่หน้าผากตรวจอุณหภูมิ 


"ตัวรุมๆ นะพี่ เดี๋ยวกินยาก่อนนอนด้วยนะ"


ครับที่รัก


เขาหันไปมองนาฬิกาก่อนจะหันกลับมามองจียง วันนี้จียงก็กลับมาเกือบเช้าอีกแล้ว ที่เมื่อคืนนอนหลับไปทั้งแก้วไวน์ในมือก็เพราะกะจะนั่งรอจียงอีกสักพัก แต่ยังไม่ทันได้โทรไปถามว่าเจ้าตัวจะกลับกี่โมงก็หลับไปเสียก่อน


"คิดว่าบอกไปแล้วนะว่าวันนี้จะกลับดึก" จียงทำปากยื่น เขาชอบเวลาจียงทำหน้าแบบนี้ที่สุดเลย เหมือนจะเอาแต่ใจตัวเองแต่ว่าจริงๆ เป็นห่วงเขาอยู่ต่างหาก


ซึงฮยอนๆ เลื่อนตัวแล้วซบลงกับไล่ของจียง เจ้าตัวดูจะตกใจนิดๆ กับการอ้อน(?)ของเขา 


"เฮ้ยพี่! ถ้าจะนอนก็เข้าไปนอนในห้องดีๆ เดี๋ยวคนอื่นออกมาเห็น" จียงดุเขาเบาๆ แต่ว่าตีสี่แบบนี้คงยังไม่มีใครตื่นหรอก


"จียง ...."


"หือ"


"นายอยากแต่งงานมั้ย" เขาเหลือบตาขึ้นมองจียง ซึ่งจียงก็มองเขาด้วยความสงสัย


"นี่พี่เพี้ยนอะไรของพี่เนี่ยจู่ๆ มาถาม"


"ตอบมาเหอะน่า" จียงเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนจากมองเขาเป็นมองไปยังทีวีตรงหน้า


"....อยากสิ มันเป็นความฝันของฉันตอนเด็กๆ เลยนะ" ปากสีแดงยกยิ้มขึ้นเหมือนเด็กที่ฝันว่าอยากได้ของขวัญจากซานตาคลอส


เขาเงียบ ไม่ได้ตอบอะไร จียงเลยหันมามองเขาอีกครั้ง แล้วคว้าของเขาไปกุม


"แต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลยนะ พี่ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า" แล้วเจ้าตัวเล็กก็จูบเบาๆ ตรงฝ่ามือของเขา ซึงฮยอนหัวเราะเบาๆ กับการกระทำนั้น แมนที่สุดอ่ะแฟนของเขาน่ะ


"นี่จียง..."


"หืมมม"




"แต่งงานกันมั้ย"




Don't say no, no, no, no-no

Just say yeah, yeah, yeah, yeah-yeah

And we'll go, go, go, go-go. 

If you're ready, like I'm ready. 











THE END







สำหรับเรื่องนี้ถ้ามีอะไรไม่เหมาะสมบอกได้นะฮะ =[]=;

เหตุเกิดมาจากฟัง Marry You นี่แหละค่ะ 55 ฟังแล้วนึกถึงงานแต่งงานของสองคนนี้ น้องกิ๊ฟสติแตกเลยจ้า กร๊าก
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

โถโถโถ!!! ที่แท้อิพี่เทมป์มันละเมอเพ้อฝันเอานิ
เลยไม่รู้ว่าจะปลอบใจพี่แกดี หรือจะช่วยหัวเราะเยาะดี



55555++


แถมยังหลอกให้เราต๊กกะใจกับ ๒ซึงอีกแหนะ
มันน่านักเชียว!!!












==

#9 By PrinZ (103.7.57.18|125.24.239.31) on 2012-05-08 16:19

น่ารักอ่าๆๆๆๆๆๆcry สำเนียงจีเลยนะเนี่ยยย

#8 By สึนะ on 2012-04-25 02:55

น่ารักมากค่ะ
อ๊ายยยยยยยยยยยยย > // / <''
จียง ตอบรับเลยเน้อ ะไม่้ต้องคิดอะไร x))

#7 By chatchaz (180.180.41.225) on 2012-01-01 23:49

เฮือก!!! ตกใจ

ปล.การ์ตูนซ้าน...สั้น...มีตอนใหม่แล้วครับ

#6 By นางสาวแจ๊ค on 2011-12-30 19:22

เกร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ><

มันหวานเลี่ยน แต่ได้ใจมาก !
โอ้ยยยย แต่ก็สงสารอิท็อปนะ โดนแกล้งเปลี่ยนตัวเจ้าสาว(มั้ง?)
เดี๋ยวทูซึง ท็อปแด ท็อปโซล โฮะๆ แต่ละคน -..-

ดีใจที่เป็นแค่ฝัน *เอิ๊กอ๊าก*
ไม่งั้นมันจะแย่มากๆแน่อิท็อปเอ๋ยยยยยยย

-แต่เรื่องที่คบกันนี่ จริงสินะ หึ..-

แล้วแบบ ชอบไง ชอบที่ล้มลงแบบนั้น มันดูเป็นเดสตินี่มาก >////<
เหมือนมีใครผลักไง แต่ไม่ปลื้มตรงประธานเข้ามาไง 5555
น่าสงสารอิท็อปนะ โดนรังแก โดนทดสอบ โถ~
มันแค่ฝันร้ายๆ ฮี่ๆ

*ชอบแนวนี้น๊า~

#5 By smile--mild (223.204.104.208) on 2011-12-18 02:14

ขำน้องซึงกับทงยองเบมากอ่ะ จูบสาบานเรอะเบ้... กล้าพูด XD น่าหยิกที่ซู้ดดดดดดด
อ่านตรงแรกตกใจจจ ควับบ นึกว่า ซึงริจะเปนนางเอก 5555555555555
น่ารักกกกก มีภาคต่อแบบแต่งงานด้วยดีไหมค่ะ อยากอ่านนน :)

#3 By SillyRabbit on 2011-12-11 22:55

น่ารัก น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เราอยากไปงานแต่งของเขาทั้งคู่นะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆ



ป.ล.แอบมีพิมพ์ผิดกับพิมพ์ตกหล่นนะจ๊ะ แต่เาชอบเนื้อเรื่องแบบนี้มันน่ารักมากๆๆๆๆ

#2 By ❣『MαчđαҸ』™ on 2011-12-11 20:09

ทีแรกตกใจ นึกว่าจะเป็นสองซึงซะอีก
อ่านไปอ่านมาฮาตรง "จูบสาบานสิฮยอง" กร๊ากกกกกก ที่แท้แทยังก็...

#1 By 24'n7 on 2011-12-11 19:53


ShoutMix chat widget