ShortFic

[BB-OS] To Challenger : TOPGD

posted on 01 Oct 2012 20:44 by artemiz48 in ShortFic

 

 

 

Title : To Challenger

Fandom : Bigbang [TOPGD]

Author : ArtemIz

Rating : PG-13

Genre : Romantic Comady

Warning : YAOI [ BOYxBOY ]

 

 

 

 

 

 

ตั้งแต่พี่ท็อปถ่ายหนังก็แทบไม่ได้คุยกันอีกเลย ...

 

 

เพราะเข้าก็ทำงานอัลบั้มเดี่ยวตัวเองเวลานอนแทบจะไม่มี ทำงานตอนกลางคืนตื่นตอนเช้า ส่วนอีกคนตื่นตอนเช้าแล้วตอนกลางคืนก็ไม่ได้กลับมาเลยเพราะต้องไปถ่ายทำนอกสถานที่

 

 

อะไรนะ? เหงามั้ย ....

 

 

.... ทำไมต้องเหงาล่ะ ไม่เห็นจำเป็นจะต้องเหงาสักนิด ก็แค่ไม่มีลิงค่อยแหย่ ไม่มีใครให้หนุนพุง ไม่มีใครมาเอาใจ ไม่มีใครมาชงนมร้อนให้ .... ก็แค่นั้นเอง

 

 

..... เออน่า ก็แค่โทรไปหาทุกวันเท่าที่เวลามันจะว่างพอให้กดโทรศัพท์ แค่นั้นเอง ....

 

 

 

 

วันนี้เป็นอีกวันที่มีเวลา 

 

 

ก็เลยหลบออกมากดโทรศัพท์อยู่นอกห้องอัดเสียง หวังลึกๆแค่ว่าคงไม่มีใครเดินผ่านมาเห็นเขาทำตัวลับๆ ล่อๆ แบบนี้

 

 

นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่พี่ท็อปออกไปถ่ายหนังข้างนอก ไม่ได้กลับมานอนที่วิลล่าที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาเกลื่อนห้องนั่นหลายคืนแล้ว นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้เจอพี่ท็อปมานานแล้ว ตั้งแต่ที่คราวที่แล้วเขามีปัญหาอะไรกันบางอย่างจน

 

ต้องถึงกับต้องเปลี่ยนผู้กำกับ พี่ท็อปโทรมาหาพร้อมกับเสียงเครือๆ จนต้องรีบขับรถไปที่วิลล่าโดยด่วน

 

 

นี่ก็เปลี่ยนผู้กำกับใหม่แล้ว แต่ยังไม่ได้คุยกันเลยว่าเป็นยังไงบ้าง

 

 

ต้องถามสักหน่อยแล้วล่ะ.... ช่างเป็นน้องที่ดีจริงๆ เลยเรา

 

 

เสียงสัญญาณรอโทรศัพท์หยุด พร้อมกับเสียงใครบางคนแว่วเข้ามาในสาย ควอนจียงแทบจะด่าเปิงเพราะกว่าจะรับนี่นานมาก ปกติเขาไม่เคยต้องรอนานเกินสามเสียงตื๊ดอีกฝ่ายก็รีบกุลีกุจอรับโทรศัพท์แล้ว

 

 

"โฮ่ย! พี่ซึงฮยอน ใครใช้ให้รับโทรศัพท์ช้าแบบนี้เนี่ย นี่พี่รู้มั้ยว่าฉันรอนานมากเลยนะ! คราวหลังอย่ารับช้าแบบนี้นะเห้ย นี่ลืมไปแล้วนะเนี่ยว่ามีมือถืออยู่ข้างๆหูแล้วก็กำลังโทรหาพี่อยู่อ่ะ ลืมไปแล้วเนี่....." ยังพูดไม่ทันจบ เสียง

 

จากปลายสายก็ดังแทรกขึ้นมา

 

 

"ขอโทษนะ พอดีว่าซึงฮยอนหลับไปแล้ว..."

 

 

ห๊ะ? .... แล้วนี่ละเมอขึ้นาหลับโทรศัพท์รึไง ?

 

 

..... ด.. เดี่ยว ....

 

 

นี่ไม่ใช่เสียงพี่ท็อปนี่หว่า ....

 

 

"เอ่อ .... นั่นใครครับ?" พอถามจบก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ

 

 

"ฮะๆ สวัสดีครับคุณควอน ผมจอห์นลี เรียกผมว่า จอห์น ก็ได้ ผู้กำกับหนัง Alumni เองครับ"

 

 

"อ่ อ๋ออ ครับสวัสดีครับ เอ่อ ... พี่ซึ.... พี่ท็อปหลับไปแล้วเหรอครับ?" ควอนจียงหันไปมองนาฬิกา ...ตอนนี้ก็ตี1 จะว่ามันดึกมันก็ดึกแหละ แต่ว่าปกติพี่ท็อปก็ยังไมได้นอนสักหน่อยนี่น่าตอนนี้...

 

 

"ครับ ซึงฮยอนหลับไปแล้ว เขาเหนื่อยๆ น่ะครับ" คุณจอห์นลียังคงพูดเสียงกลั้วหัวเราะมาตามสาย จากตอนแรกที่ไม่หงุดหงิดตอนนี้เสียงหัวเราะแบบนี้กำลังกระตุกต่อมขี้โมโหเขาเข้าให้แล้ว

 

 

.... ใคร ให้ ให้ คุณ เรียก พี่ท็อป (ของเขา) ว่า ซึงฮยอน เฉยๆ วะ!!!!!!!

 

 

ชื่อซึงฮยอนแบบนี้เขา(กับคนในวายจี)เรียกได้แค่คนเดียวนะโว้ยยย!!!

 

 

จียงยังไม่ทันถามอะไรต่อ ปลายสายก็แทรกขึ้นมา

 

 

"โอ๊ะ ขอโทษนะครับ เหมือนเขาจะไม่ค่อยสบายตัว เมื่อกี้ดื่มกันหนักไปหน่อย ขอตัวนะครับ"

 

 

แล้วเสียงตื๊ดถี่ๆ ก็ดังก้องอยู่ในหูของควอนจียง ...

 

 

เขาค่อยๆ ลดสมาร์ทโฟนในมือลงช้าๆ มองหน้าจอสีดำที่ว่างเปล่าๆ พอๆ กับหัวของเขาตอนนี้ ... นั่งอยู่แบบนั้นสักพักใหญ่ในสมองถึงได้เริ่มประมวลผลอะไรบางอย่างได้

 

 

เมื่อกี้เขาบอกว่าซึงฮยอนหลับไปแล้ว 

 

 

เมื่อกี้เขาบอกว่า ดื่มกันหนักไปหน่อย?

 

 

เมื่อกี้บอกว่า ซึงฮยอนนอนไม่สบายตัว 

 

 

แล้วก็บอกอีกว่า ขอตัว .... 

 

 

 

ขอตัว ไปไหน !!!  

 

 

สิ้นคำถามเขาก็รีบกดโทรไปหาซึงฮยอนอีกครั้ง ... ปรากฏว่า ... มือถือปิดไปแล้ว .................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สารภาพว่าเมื่อคืนหลังจากนั้นทำงานต่อไม่ได้เลย สมาธิของเขาถูกคำว่า 'ขอตัว' ฉุดไปอยู่แถวๆ นั้นด้วยเสียแล้ว ...เสียแค่อย่างเดียว ถึงอยากจะไปอยู่ตรงนั้นมากแค่ไหนเขาก็ทำไม่ได้ ได้แต่นั่งกัดปาก ตาร้อน จิกมือตัวเองอยู่ที่

 

โต๊ะทำงานจนพี่เท็ดดี้เดินมาตบ ถามว่าเป็นอะไร สุดท้ายพี่เท็ดดี้ก็บอกให้กลับบ้านเพราะถ้ายังไม่มีสมาธิแบบนั้นยังไงๆ ก็ทำงานต่อไม่ได้ให้กลับไปนอนพักแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาทำงานต่อ

 

 

แล้วพี่คิดว่าเขากลับมาที่ห้องแล้วเขาจะหลับลงอย่างนั้นเหรอ? เขานอนตาค้างอยู่ทั้งคืน พอจะหลับก็มีเสียงหัวเราะนั้นลอยเข้ามาในหู

 

 

ให้ตายเถอะ ควอนจียงไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองร้อนรนไปทั้งตัวแบบนี้เลยสักครั้ง จริงๆ!

 

 

จนประมาณตีห้าตอนเขาเผลอหลับไป เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้น และไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าตัวการที่ทำให้เขาเสียเวลาทำงานแล้วก็นอนตาคล้ำนั่นแหละที่โทรมา

 

 

พีท็อปบอกเมื่อคืนดื่มกับผู้กำกับคนนั้นจริงๆ แล้วเหนื่อยๆ ก็เลยเผลอหลับไป ตื่นมาตอนเช้าหยิบมือถือขึ้นมาดูปรากฏแบตมันหมด เพิ่งชาร์จแล้วก็โทรมาหาเขาไม่อยากให้เขาเป็นห่วง ...

 

 

เสียงพี่ท็อปเหนื่อยมากจริงๆ จนต่อว่าอะไรไม่ลง ได้แต่ถามไปว่าจะกลับเมื่อไหร่ เจ้าตัวบอกว่าน่าจะมะรืนนี้หลังจากนั้นก็รีบวางสายเพราะว่าต้องไปเข้าฉากแล้ว

 

 

เอาวะ อย่างน้อยๆ ก็ยังโทรมาหากัน  

 

 

วันนี้มีแนะนำอัลบั้มของเขาด้วย พยายามไม่คิดอะไรมาแล้วเดินออกไปทำงานอย่างหน้าชื่นตาบาน คิดซะว่าเสียงหัวเราะเมื่อวานออกมาจากหนังผีทีเปิดดูตอนก่อนนอนแล้วกัน ...

 

 

 

 

 

บอกเลยว่าจริงๆ แล้วควอนจียงลืมเรื่องวันนั้นไปหมดแล้ว บอกเลยว่าลืมแล้ว จริงๆ ...

 

 

บอกเลยว่าไม่ได้สนใจหรอกว่าเวลาที่โทรไปหาซึงฮยอนช่วงมืดๆ กว่าเจ็ดสิบเปอร์เซนต์จะเป็นคุณผู้กำกับนั่นแหละที่เดินมารับ อ้างเหตุผลโน่นนี่นั่นว่าซึงฮยอนไม่ว่างเข้าฉากอยู่ ซึงฮยอนไปทานข้าว ซึงฮยอนไปอาบน้ำ ซึงฮยอน

 

ไปเช็ดตูดหมา .....

 

 

 

บอกเลย ว่า ไม่ ได้ โกรธ !!!

 

 

หนอยยยยยยยยย มันเรื่องอะไรฟะดันเดินมารับโทรศัพท์คนอื่นหน้าตาเฉย แล้วพี่ท็อปอีกคน มีอย่างที่ไหนปล่อยให้คนอื่นมารับโทรศัพท์ของตัวเอง บอกไปหลายรอบแล้วนะเฟ้ยว่าให้เอามือถือวางไว้กับตัว ไม่อย่างนั้นหายขึ้นมา

 

จะทำยังไง

 

 

แถมมีอย่างที่ไหนไปทานข้าวกันสองคนแล้วถ่ายรูปมาลงอวด มีอย่างที่ไหน! นั่งดื่มนมร้อนอยู่กับเขาทุกคืนเมื่อก่อนไม่เห็นเคยถ่ายด้วยกันบ้างเลย T_T

 

 

ไม่คิด ไม่คิด ไม่คิด ควอนจียงไม่ได้คิด!!!

 

 

"เขากำลังประกาศศึกกับนายนะจียง" เสียงจียงปีศาจที่มีเขาเดียวดังขึ้นในหูด้านขวา ตัวเขาเองก็กำลังรู้สึกแบบนั้น อะไรมันจะบังเอิญเหมาะเจาะไปซะทุกอย่างแบบนี้ อะไรคือการที่จะต้องมารับโทรศัพท์ของซึงฮยอนแล้วพรีเซนต์

 

ว่าตัวเองกำลังอยู่กับซึงฮยอน

 

 

"ไร้สาระน่า เขาจะทำแบบนั้นทำไม ก็แค่สนิทกันในฐานะผู้กำกับกับนักแสดง" เสียงเทวดาหัวเห็ดข้างซ้ายดังสวน ... เออ นั่นสิ มันไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย เขาแค่สนิทกันเฉยๆ แค่นั้นแหละ ....

 

 

แค่นั้น แค่นั้น แค่นั้.......น ......

 

 

 

"จียงๆ มาดูอะไรนี่สิ คุณลีเขาโพสรูปที่ถ่ายกับพี่ท็อปอีกแล้วล่ะ" เสียงพี่เท็ดดังลอยมาตามอากาศ

 

 

 

ปึ๊ด!!!

 

 

 

"ไอ้บ้าพี่ซึงฮยอนนนนนนนนน!!!!!!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

แชะ แชะ แชะ ...

 

 

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นรอบๆ ตัว ตอนนี้เขากับสมาชิกคนอื่นๆ นั่งอยู่ในงานแถลางข่าวคอนเสิร์ตที่ประเทศสิงคโปร์

 

 

น่าเบื่อ ... เวลามีงานสัมภาษณ์แบบนี้เขาไม่ค่อยรู้สึกกะตือรือล้นอยากจะต้องตอบเท่าไหร่ เพราะวงมีโฆษกประจำวงอย่างยองเบอยู่ทั้งคน ใช้งานให้เต็มที่

 

 

แชะ แชะ แชะ ...

 

 

พอได้ยินเสียงชัตเตอร์ก็นึกอะไรขึ้นได้ เหลือบไปมองคนตัวโตที่มือเจ็บข้างๆ ตัว ก่อนจะอมยิ้มอยู่กับตัวเอง คว้า Gallexy S3 ตรงหน้าขึ้นมา

 

 

เริ่มจากถ่ายอะไรก็ไม่รู้ตรงหน้า ไม่ได้โฟกัสอะไรเท่าไหร่หรอก เห็นแต่ตากล้อง เอี้ยวไปทางซ้าย โอ้ มีแฟนๆ อยู่ตรงนั้นด้วย หันกลับมาถ่ายตรงหน้าอีกรอบ ก่อนจะค่อยๆ เอี้ยวไปทางด้านขวา

 

 

ใบหน้าคมของคนข้างๆ ตัวเลื่อนเข้ามาอยู่ในหน้าจอ เขาค่อยๆยื่นสมาร์ทโฟนเข้าไปใกล้ๆ พอคนข้างๆ รู้สึกตัวก็ยันมาทำปากยื่นใส่ เสียงชัตเตอร์ดัง แชะ! และแล้วภาพประหลาดของพี่ท็อปก็เข้าไปอยู่ใน Gallery

 

 

หึ หึ หึ .....

 

 

 

 

'คิดว่าถ่ายภาพอุบาทว์ได้มากกว่านี้ก็เอาเซ่' ...

 

 

 

หึ หึ หึ ..........

 

 

 

 

 

FIN

 

 

 

 


ShoutMix chat widget